🎞 #روایت_ویژه | ورود دین به موضع اجتماعی و حکمرانی! 💠 برشی از قسمت اول از فصل اول مرصوص 🔻از نقش‌آفرینی حلقه‌های میانی تا جامعه و حکومت پایدار... 🔰جهت تماشای کامل گفت وگو اینجا ضربه بزنید. 📽| تدوین: واحد وصل - خواهر سارا براتی #ببینیم #ایران_حسین_علیه‌السلام_تا_ابد_پیروز_است #مؤسسه_تشکیلات_توحیدی_اتم 🌐| @Atom_Kb

🎞 #روایت_ویژه | ورود دین به موضع اجتماعی و حکمرانی! 💠 برشی از قسمت اول از فصل اول مرصوص 🔻از اعتباربخشی و هویت‌بخشی افراد تا سنجه‌های دینداریِ جامعه.... 🔰جهت تماشای کامل گفت وگو اینجا ضربه بزنید. #ببینیم #ایران_حسین_علیه‌السلام_تا_ابد_پیروز_است #مؤسسه_تشکیلات_توحیدی_اتم 🌐| @Atom_Kb

🔻 #نطق‌غراء | امروز را دریابیم ... تشکیلات به معنای حرکتی نظام‌مند با شکل خاص و چارچوب مشخص برای رسیدن به هدف و آرمانی بلند است؛ حرکتی که از اجتماع انسان‌ها شکل می‌گیرد. این تشکیلات، در تفاوت ذاتی خود با دیگر انواع حرکت‌های جمعی، دارای ثبات و دوام مستحکم در گذر زمان است و خروجی خود را «انسان» و نه صرفاً «کارِ انسان» تعریف می‌کند. این تعریف بیانگر وجود دو مؤلفه‌ی اساسی در جان و روح تشکیلات اصیل است: برخورداری از اندیشه که هدایت‌گری می‌کند و استحکام می‌بخشد، و وجود ایمان به معنای گروشی دلی و روحانی که محرّک است و شتاب‌دهنده. این دو، بنیان تشکیلات را در دستیابی به هدف خود، غیرقابل‌گسستن و فولادین می‌سازند. ازجهتی، وقتی دقیق‌تر نگاه می‌کنیم، انسان‌ها متأثر از جامعه‌ی خود هستند، امّا این تأثیر به میزانی نیست که اختیار را از انسان بگیرد و جبری غیرقابل‌حل را بر او حاکم کند. به‌گفته‌ی شهید آیت‌الله بهشتی، خدا انسان را آزاد آفریده است. آزاد از جبر الهی، آزاد از جبر طبیعی و مادی و آزاد از جبر اجتماعی و تاریخی (۱۳۶۰/۰۲/۲۶). با این منطق که جامعه بر انسان اثر می‌گذارد، ولی این انسان است که با اختیار و انتخاب خود می‌تواند اثر متقابلِ مضاعفی را بر جامعه وارد کند؛ مفهوم و معنای تشکیلات و حرکت جمعیِ هدفمندِ مداوم و تربیتی بهتر درک می‌شود. در واقع، تشکیلات بستری است که در آن، انسانِ مختار، آگاهانه خود را در مسیر یک هدف بلند قرار می‌دهد و هم تربیت می‌شود و هم اثرگذار. ازاین‌رو، می‌توانیم به تشکیلات و نقش آن در یک جامعه، بیشتر و بهتر بپردازیم. تشکیلات، بنیانی مستحکم است که هم حرکت می‌کند و هم جامعه‌ی خود را به حرکت درمی‌آورد. این حرکت، بدون شک، همان‌گونه که گفته شد، لازمه‌اش ایمان و اندیشه است. هم پایبندی به نقطه‌ی پایان را می‌خواهد و هم چراغی برای حرکت در مسیر را می‌طلبد؛ البتّه مراقبت برای منحرف نشدن از مسیر را نیز ضروری می‌داند. در نگاه حضرت آیت‌الله خامنه‌ای حفظه‌الله، دو شرط اساسی برای امکان موفقیت اسلام و قرآن و دین و افکار قرآنی مطرح می‌شود: یکی ایمان است؛ اعتقادی از روی آگاهی، باوری همراه با تعهّدپذیری، قبولِ همراه با تلاش و حرکت. شرط دوم، صبر؛ صبر یعنی چه؟ یعنی مقاومت، از میدان در نرفتن و کار را در لحظه‌ی حساس و خطرناک رها نکردن (۱۳۵۳/۰۷/۱۶). وقتی با دقّت به حرکت‌ها در دل تاریخ نگاه می‌کنیم، نبود این دو مؤلفه‌ی ایمان و صبر در اطرافیان رهبران و پیشران‌های اجتماعی، عامل شکست بسیاری از حرکت‌ها بوده است. ظهور و شکل‌گیری حرکت‌ها و انقلاب‌ها در تاریخ، زمانی محقّق شده است که پیشران‌ها، خواص و نیروهای هدف‌دار، جامعه‌ی در حال تطوّر و دگرگونی طبیعی را به سمتی روشن و هدف‌دار سوق داده‌اند. طبیعتاً این رهبر و پیشران، به تنهایی قادر به حرکت‌دادنِ اجتماع مردمی نیست و بازوهایی را در کنار خود نیاز دارد که با وجود آن‌ها، به خلق و ایجاد یک تشکیلات دست می‌زند. تشکیلات را در این توصیف می‌توان به‌مثابه‌ی شبکه‌ای دانست که میان «رهبری، نیروهای مؤمن و بدنه‌ی جامعه» پیوند برقرار می‌کند و انرژی پراکنده را به یک حرکت مستمر و سازمان‌یافته تبدیل می‌سازد. این همان اتفاقی است که در ایرانِ سال ۱۳۵۷ رخ داد. زمانی که جامعه، به خاطر بحران‌های خود، ظلم‌هایی که بر آن رفته بود، منع‌شدن‌ها، تبعیض‌ها و خیانت‌ها، استعمارگری‌ها و خفقان‌ها، آبستن دگرگونی بود و ایران به سمتی روشن و متعالی سوق یافت. این جامعه، روزبه‌روز حرکت خود را برای رسیدن به هدفِ رهایی‌بخشِ خود ادامه داده است و همواره در این مسیر با مانع‌ها، تهدیدها و فشارها روبه‌رو بوده است. امّا اکنون در نقطه‌ای خاص از تاریخ خود قرار گرفته است؛ نقطه‌ی تهدیدی که حتماً می‌تواند فرصتی بی‌مانند برای آن باشد؛ البتّه با داشتن همان دو شرطِ ایمان و صبر. جامعه‌ی امروز ما و بستری که فراهم شده است، چه از جهت اندیشه و تقابل اندیشه‌ای برای اثبات کارآمدی نظامی که ما را از مستعمره و دست‌نشانده‌بودن، از وابستگی و حقیربودن، از فساد و محبوس‌بودن، از بی‌اختیاری و تبعیض طبقاتی و از محرومیت و فقر، به استقلال و آزادی و جمهوریتِ مبتنی بر اسلام ناب رساند، جای تأمّل و تبیین دارد. بستر موجود، این روزها چه در کف خیابان‌ها و چه در صحن دانشگاه‌ها، هم تقابل اندیشه‌ای دارد و هم میدان شورآفرینی و حرکت را در خود جای داده است. این همان نقطه‌ی عطف و فرصتی است که باید توسط تشکیلات‌های برخاسته از دل انقلاب اسلامی، به‌ویژه تشکّل‌های دانشجویی غنیمت شمرده شود. این فرصتی مغتنم برای احیای هرچه بیشتر تشکیلات‌های اصیل است. تشکیلات‌هایی که به‌هر نحوی از جهات مختلف، چه اندیشه‌ای و چه عملیاتی و رویکردی، شاید بعضاً دچار ضعف شده‌اند. #مؤسسه_تشکیلات_توحیدی_اتم 🌐| @Atom_Kb