🔖 #بخوانیم |دین، نظام کامل اداره زندگی انسان! ▫️ایمان و معنویت، پایه آرامش و اعتماد اجتماعی و بازسازی امید در جامعه‌اند. جامعه‌ای که دین را تنها شعاری ببیند، دچار بحران معنا و اضطراب اجتماعی می‌شود. دین، اگر در افق درست خود دیده شود، تنها زمزمه‌ای در خلوت عبادت و یا نیایشی در گوشه محراب نیست؛ بلکه نوری است که نه فقط دل انسان، که راه زندگی او را روشن می‌کند. دین در عمیق‌ترین معنا، نظامی برای زیستن است؛ نظمی که انسان را از پراکندگی نجات می‌دهد و به افکار، رفتار و روابط او معنا می‌بخشد. از همین رو نمی‌توان آن را به مراسمی محدود تقلیل داد؛ چون دین، هنگامی که به‌ درستی فهمیده شود، طرحی کامل برای اداره زندگی انسان است؛ طرحی که در آن عقل، مسئولیت و امید در کنار ایمان، چهره‌ای تازه از زندگی می‌آفرینند. ▫️کارآمدی دین تنها در پاسخ‌گویی به پرسش‌های معنوی خلاصه نمی‌شود؛ بلکه با جهت‌ دادن به زندگی انسان، باعث تقویت ریشه‌ های امید اجتماعی می‌شود. انسان هنگامی که خود را در جهانی بی‌معنا و رهاشده ببیند، ناامید و دلسرد می‌شود و توان ادامه مسیر را ندارد. اما وقتی باور می‌کند که زندگی‌اش هدفمند است، دوباره قامت راست می‌کند. در این نگاه، دین دست بر شانه انسان می‌گذارد و به او یادآور می‌شود که بی‌ثمر نیست، حتی اگر جهان خاموش بماند. ▫️زیبایی دین در این است که از دایره فردیت فراتر می‌رود و با ساختن انسانِ مسئول، جامعه را نیز دگرگون می‌کند. امید اجتماعی زمانی به‌وجود می‌آید که افراد باور کنند می‌توانند در ساختن فردا سهمی داشته باشند و دین با دعوت به خیر، یاری‌رساندن و همدلی این باور را در جان‌ آن‌ها می‌نشاند. جامعه‌ای که بر پایه چنین ارزش‌هایی شکل گیرد، از هم فرو نمی‌پاشد؛ زیرا پیوندهایش بر منفعت‌های زودگذر نیست بلکه بر احترام به کرامت انسان بنا شده است. ▫️به طور مثال از اوایل انقلاب تا الان می‌توان به گونه‌های مختلفی اشاره کرد مانند نهضت سواد آموزی، جهاد سازندگی و یا در همین جنگ حال حاضر همه‌ی مردم بدون هیچ چشم داشتی هر کمکی از دست‌شان بر بیاید انجام می‌دهند. ▫️جامعه‌ای که دین را صرفاً در حد شعار نگه دارد، آرام‌آرام دچار پوچی می‌شود. آن‌ موقع انسان با همه امکانات ظاهری، درونی‌ترین تکیه‌گاه خود را از دست می‌دهد و اضطراب، بی‌اعتمادی و سردرگمی سایه‌ای سنگین بر زندگی جمعی می‌اندازد. جامعه‌ای که معنویت را به حاشیه می‌کشد، هرچند ممکن است از بیرون آراسته و منظم به نظر بیاید، اما در عمق با خلأیی خاموش روبه‌روست؛ خلأهایی که هیچ قدرت مادی‌‌ای به‌تنهایی توان پر کردن آن را ندارند. ▫️دین در نهایت، نقشه راهی برای اداره زندگی انسان است؛ اما کارآمدی‌‌‌اش در این نیست که همه‌ی مشکلات را یک‌ شبه حل کند، بلکه در این است که چراغی در دست انسان می‌گذارد تا راه را، هرچند طولانی و گاه تاریک، با اطمینان بیشتری طی کند. امید، بزرگ‌ترین هدیه‌ای است که این چراغ به جامعه می‌بخشد، امید به بهتر شدن، امید به توانستن، امید به ساختن. در چنین نگاهی، دین چراغی است بر فراز راه انسان؛ چراغی که اگرچه تاریکی‌ها را یک‌ باره از بین نمی‌برد، اما راه عبور از آن‌ها را روشن می‌سازد. به طور مثال: «همان اوایل انقلاب وقتی بی سوادی داشت کشور را فرا می‌گرفت امام (ره) دستور نهضت سوادآموزی را دادند و فرمودند که هر کسی در هر جایی و به هر کسی که می‌تواند سواد یاد دهد و این نهضت باعث شد بی‌سوادی در کشور ریشه کن شود». ✍🏻| به قلم آقای رضا اردشیری 🔻مرصوص؛ مؤسسه تشکیلات توحیدی #ایران_حسین_علیه‌السلام_تا_ابد_پیروز_است #مؤسسه_تشکیلات_توحیدی_مرصوص ‹  @Marsous_ir  ›

📃 #بخوانیم |انقلاب اسلامی؛ مسیر زنده و پویا! 🔰 | برگرفته از بیانات رهبر انقلاب اسلامی 🔹در این مجموعه عکس‌نوشته، محورهای هشت‌گانه بیانیه «گام دوم انقلاب» به عنوان نقشه‌ی راهی برای عبور از چالش‌ها و دستیابی به تمدن نوین اسلامی تبیین شده است. این محتوا، بازخوانیِ مسیری پویاست که با تکیه بر ظرفیت‌های درونی، جوانان و اصول اصیل انقلاب، آینده‌ای روشن را ترسیم می‌کند 🔻مرصوص؛ مؤسسه تشکیلات توحیدی #ایران_حسین_علیه‌السلام_تا_ابد_پیروز_است #مؤسسه_تشکیلات_توحیدی_مرصوص ‹  @Marsous_ir  ›

🔖 #بخوانیم | ظرفیت‌های میدان‌، روحیه همدلی و مواسات، فرهنگ‌سازی‌ها و... ▫️در روزهای شروع جنگ رمضان، بسیاری تصور می‌کردند که معادلات میدان تنها به عملیات‌های نظامی ختم می‌شود. اما آنچه که طی این هشتاد روز پرتنش رخ داد روایتی تازه از قدرت میدان بود؛ میدانی که این بار نه تنها با موشک و پهپاد، که با قلم روی موشک، همدلی در خیابان‌ها، چانه‌‌زنی دیپلماتیک و روایت‌‌سازی رسانه‌ای، صحنه‌ی نبرد را مدیریت کرد. همزمان با شروع جنگ رمضان، میدان به عنوان یکی از مؤلفه‌های اصلی در کنار دیگر مؤلفه‌ها به نقش‌آفرینی در صحنه نبرد پرداخت و دیگر مؤلفه‌ها همچون دیپلماسی، خیابان و رسانه به عنوان دیگر بازوهای میدان به کنشگری فعال پرداختند و هم‌تراز با هم به پیش رفتند. ▫️تأثیر میدان بر خیابان و دیپلماسی توانست یک انسجام داخلی بی‌نظیر را طی این هشتاد روز شکل دهد که در تاریخ ایران بی‌نظیر بوده است و مطالبات مردمی در کف خیابان همسو و همتراز با میدان در چهل روز اول و قبل از آتش بس پیش رفت و پس از آن نیز ادامه یافت. ▫️میدان که گاهاً فقط از منظر نظامی به آن نگاه می‌شد، توانست شاخصه‌های دیگری همچون ظرفیت‌های رسانه‌ای میدان (نوشته‌های روی موشک)، شکل‌دهی به انسجام ملی، تقویت غرور ملی، رشد جایگاه بین‌المللی و ورود ایران به باشگاه ابر قدرت‌های دنیا را فعال کند. میدان توانست ارتباط خود را با خیابان به طور دو طرفه حفظ کند و مطالبات مردم در کف خیابان توانست روی میدان نیز اثر بگذارد و با دست پر به میدان نبرد علیه آمریکا و اسرائیل تبدیل شود و به نوعی می‌توان گفت میدان توانست ترکیبی از قدرت سخت و قدرت نرم را در این جنگ پیش ببرد تا میزان اثرگذاری حداکثر محقق شود. ▫️حضور مردم در خیابان همراه با ایجاد مواکب، شعارگویی‌های مردمی، فعال‌سازی ظرفیت‌های نهفته، ارتباط نسل جدید با گفتمان انقلاب، جذب اقشار مختلف مردم به تجمعات شبانه، شکل‌دهی به انسجام‌های تشکیلاتی و... ظرفیت‌هایی است که در این جنگ فعال شده است. آنجا که شهید حاج قاسم سلیمانی می‌فرمود: "جنگ ما یک گنج بود که بیت‌الله الحرام و طواف حجاج در مقابل آن کم است. عرفات بود." می‌توان به عمق اثرگذاری میدان پی برد و تأثیر این جهاد را درک کرد. ▫️جنگ رمضان نشان داد میدان مفهومی بسیار گسترده‌تر از درگیری نظامی است. میدان امروز، نقطه تلاقی توان نظامی، رسانه، اراده مردمی و دیپلماسی است. تجربه این هشتاد روز، الگویی تازه برای نظم جدید منطقه‌ای و جهانی بر جای گذاشته است که کشورها در برابر اراده مردم و توان نظامی ایران مجبور به کرنش شده‌اند. ✍🏻 |به قلم آقای نجفی 🔻مرصوص؛ مؤسسه تشکیلات توحیدی #ایران_حسین_علیه‌السلام_تا_ابد_پیروز_است #مؤسسه_تشکیلات_توحیدی_مرصوص ‹  @Marsous_ir  ›