عجیبه برام که وجود نداری اما من تورو توی تموم خیرگیام حس میکنم، لای تموم خندههام، بین تموم مشغلههام..
حتی قدمهاتو وقتی که راه میرم کنار خودم حس میکنم، یا اون موقع هایی که دلم میگیره صدات توی خیالم باهام حرف میزنه،
زمانی که بدنم سرد میشه با فکرت خونای توی رگام گرم میشن،
همینقدر بی صدا میتونم ادامت بدم ولی بدون اینکه نیازی به بودنت داشته باشم!
