من ابلهی هستم با قلب اما بدون مغز؛
و تو ابلهی هستی با مغز اما بدون قلب؛
و ما هردو غمگینیم و ما هردو زجر میکشیم!
-داستایوفسکی
بی تو در یاد من و خاطرِ این شهر
فکر به فکر
و خیابان به خیابان، بازیِ خاطرههاست...!
-لیلا مقربی
یه شبهایی توی زندگیمون اومدن که فکرمیکردیم، این آدمِ مچالهشدهی روی تخت تا صبح دووم نمیاره اما... صبحشد!
اگه ی نفر یهویی رفت
بدونید که رفتنش یهویی نبوده و حتما قبلش نشونه هایی از رفتنش رو نشون داده ولی تو توجه نکردی.
از رفتن آدما خوشحال باش چون این جای خالی میتونه با آدم های بهتری پر بشه :)
از یجا به بعد انقدر بی اعتماد میشی که دیگه تمایل نداری به باور کردن کسی حتی نزدیکترین آدمای زندگیت و دقیقا همونجاست که قدرِ " تنها بودن" رو میدونی.
آدما درست نمیشن؛
هنوزم همون موجودات زنده ای هستن که اعتماد کردن بهشون فوق العاده سخته ، خوب بلدن چجوری بقیه رو گول بزنن و استاد سو استفاده کردن از بقیه ان! خیلی خوب میتونن فیلم بازی کنن و مظلوم نمایی کنن! کمک کردن واسشون بی معناست و هیچی جز پول رو نمیبینن!