برای هیچکس آنقدرها مهم نیست که تو تا چه اندازه غمگینی و در لابهلای نقابِ آرامش و سکوتت چقدر رنج میکشی...
انسانها فقط چهرهی خندان و روی گشادهی تو را میخواهند، برای هیچکس تحمل یک چهرهی گرفته و یک حال نگران، منفعتی ندارد...
انسانها معمولا در روزهای آسانی کنار تو میمانند، روزهای سخت، آدمهای سخت و دوستان سخت و رفیقهای سخت میخواهد...
ولی تو آدمها را دوست داشته باش، حتی اگر برای هیچکدامشان اهمیتی نداشته باشد که تو درست همین لحظه که آرام و خونسرد مقابلشان ایستادهای، در اعماق کدامین پرتگاه اندوه داری دست و پا میزنی...〈💙☁️〉
