تکتکِ قصههای مادربزرگ به حقیقت پیوست.
او راست میگفت؛
همیشه ‹یکی بود، یکی نبود›
گاهی ‹رسیدن به هم قسمت نیست›
‹بالا رفتیم ماست بود،
بودنمان راست بود›
‹پائین آمدیم دوغ بود،
«عشق همش دروغ بود...!›
نمیدانم این روزها را از کجا دیده بودی مادربزرگِ خوبم :) 〈💙☁️〉
مرور خاطرات꞉
توی اشپزخونه ایستاده بودم، به این فکر میکردم چی درست کنم. یهو حضورش رو پشتِسرم حس کردم. برگشتم که پرسید: -چی شده؟ گفتم: -هیچی
گفت: -خسته ای!
دستی به پشیونیم کشیدم و سمت کابینت رفتم و گفتم:
-مهم نیست.
اومد و از پشتم بغلم کرد و گفت : -کمکت میکنم.
خواستم جوابی بدم که محکم بلندم کرد و منو روی اپن گذاشت. داشتم به حرکاتش نگاه میکردم. از کابینت نایلونِ آرد رو اورد و با یک لیوان شیر روی میز نهارخوریِ اشپزخونه روی اپن گذاشت. درحالی که چندتا تخم مرغ از یخچال میاورد، گفت.
-کیک میپزیم؛ تو بگو، من انجام بدم.
خندیدم و گفتم
-پس برو یه ظرف بیار.
اومد سمتم و گفت -یچیزی رو صورتته؛
با تعجب گفتم -چی؟
نزدیک شد و گونم رو بوسید و گفت
-هیچی!
"♥️🎞"
