در زندگی لحظاتی پیش می‌آید که انسان نه کسی را دوست دارد ؛ و نه دلش می‌خواهد کسی او را دوست داشته باشد !' - علی محمد افغانی

چیزایی که تاحالا زنده نگهم داشتن :آب ، غذا ، گوشیم ، آهنگام .

و این عاشقِ دݪتنگ ڪھ بس دلگیر . . :)

‏یه زمانی بدون اینکه خودت بفهمی یه آدم دیگه ای میشی بیشتر سکوت میکنی دیرتر باور میکنی و‌ کمتر رنج میکشی

احساس سیری میکنم هر آن از بس که بغض هامو بلعیدم تنهایی از من آدمی ساخته که تویِ کابوسم نمیدیدم

00:00

بودنت یه چیزی تو مایه های ترکیب نون داغ و هندونه و پنیره ، یا مثلا یچیزی شبیه نمک روی گوجه سبز گاز زده ، مثلِ دونه های برف رو آلبالوهای وصل به شاخه ؛ همینقدر دلنشین ، همینقدر ناب :)! 🔐'🗞

گفت : زندگی مثه نخ کردنِ سوزنه ! یه وقتایی بلد نیستی چیزیو بدوزی ، ولی چشات انقدر خوب کار میکنه که همون بار اول سوزن رو نخ میکنی ، اما هر چی پخته تر میشی ، هر چی بیشتر یاد میگیری چجوری بدوزی ، چجوری پینه بزنی ، چجوری زندگی کنی ، تازه اون وقت چشات دیگه سو ندارن . گفتم : خب یعنی نمیشه یه وقتی برسه که هم بلد باشی بدوزی ، هم چشات اونقد سو داشته باشن که سوزن رو نخ کنی !؟ گفت : چرا ، میشه ، خوبم میشه اما زندگی همیشه یه چیزیش کمه . گفتم چطور مگه !؟ گفت : آخه مشکل اینجاست ، وقتی که هم بلدی بدوزی ، هم چشات سو داره ، تازه اون موقع میفهمی . . نه نخ داری ، نه سوزن ...! 💙'🗞