برام شعر بخون؛ بذار کاکتوس قلبم، از بهارِ صدات، شکوفه بزنه.

در طالع ما غمی عمیق نوشته شده؛ که تمام شادی هایمان، در لحظه می میرند..

‏أتظاهر بالقوة ، لكن قلبي يبكي كل يوم تظاهر می‌کنم که «قوی»ام، اما قلبم هر [و همه‌ی] روز گریه می‌کند.

در طالعِ من نیست که نزدیکِ تو باشم... _سعدی

حس گم شدگی دارم حس میکنم من مال این دنیا نیستم این ادما منو مثل خودشون کردن و من این نبودم خیلی وقته خودم نیستم و این اذیتم میکنه اینجا جایی نیست که من بهش تعلق دارم اینو با کل وجودم حس میکنم شاید من ماله دنیای موازیم ی حس عجیب غریبی دارم اثلا نمیدونم چمه وقتی میرم بیرون حالم بد میشه به شلوغی دورم فوبیا دارم و ادمای دورمو فقط به چشم ی معظل میبینم و نمیخوام با ادمه جدیدی اشنا شم‌.

بی محتواست ولی مودمه ؛)

زندگیم شده همین چهار کلمه دیگه حوصله خودمم ندارم.

این نفس های عمیقی که میکشیم همون حرفاییه که نمیزنیم ؛🌱

ما به کسی که حالمان را اندکی بفهمد جانمان را میدهیم ؛)