حقیقت آیینه ایی بود ك . .
از آسمان به زمین افتاد و شکست ،
هر کس تکهایی از آن را برداشت
خود را در آن دید گمان کرد . .
حقیقت نزد اوست ؛ حال آنکه حقیقت
نزد همگان پخش بود : )! 📼'💙
- مولانا
کنج نشینِ خانه ی تنهایی خودم هستم ؛
نه کسی میآید ، نه پایم دلِ رفتن دارد
کاش هرگز نفهمی چه دردی میکشد
زندانیای ك گوشش را تیز کرده ، تا نامش
را صدا کنند برای ‹ ملاقات › (:
ولی هیچکس چشماش مثلِ تو قشنگ نیست
هیچکس مثل تو نمیتونه انقدر قشنگ بخنده
هیچکس به اندازه تو برام دوست داشتنی نیس، تو کاری میکنی که حتی قلبمم لبخند میزنه.
