خب چی بگم؟
از صدای درنیومده آدمی بگم که خاکش کردی زیر خروار ها خاطره
یا از آدمی بگم که دیگه من قبلی نشده هنوز .
مَن بدون تو دقیقا مثل آسمون بی ماه، ساحل بی دریا، خورشید بی نور، تابستون بدون آلبالو، زمستون بی برف میمونم همینقدر ناقص و بی روح.
شدیم یه مشت آدم اهنی که از شدت عشق زیاد، حالا دیگه جز منطق نه چیزی میفهمیم ن چیزی میبینیم
چقدر سخته که یه عاشق دیگه نتونه:)))
تصور کراش یا مکالمه خیالی با اون توی ذهنتون براتون خیلی شیرین تر از مکالمه واقعی با اونه..