«آدم نمی‌تواند تحمل کند، بالأخره باید داشت، انسانی را باید داشت که غمِ انسان را دریابد...»

-شکستند ما را ولی صخره بار آمدیم!

مرا دوباره به آن روزهای خوب ببر؛ سپس رها کن و برگرد. من نمی‌آیم! :)

عین،شین،قاف!🌱

متمایل به یکم شعر؟

هم ساده دلم را برد ، هم دار و ندارم را خندید و گرفت از من ، آرام و قرارم را

یک دکمه رها کرد و اندوهِ زمستان رفت؛ در یک شبِ پاییزی ، آورد بهارم را

میخواستم آن گل را ، پرپر نکنم خود خواست من چشم بر او بستم ، او راهِ فرارم را

میمردم و می‌خندید، میدید و نمی‌دیدم ؛ چشمانِ خمارش را ، چشمان خمارم را

تا در دلِ هم باشیم ، تاوان بدی دادیم او گیره‌ی مویش را ، من ایل و تبارم را ..

من برای باقی‌مونده‌ی غذام ظرفِ بیرون بَر میگیرم. اگه بچه ببینم غش می‌کنم براش. هنوزم واسه خریدن چیزایی که دلم میخواد پولامو جمع می‌کنم. نمیتونم رُک باشم، چون برام مهمه ناراحت نشی ازم. اکسپلورم پُر از ویدئوهای خنده‌داره.کُلی کتاب نخونده دارم اما با فیلم وُ کتابِ خوب از زمین جدا می‌شم. اگه عاشق بشم نمی‌تونم جلوی ذوق‌م رو بگیرم. کُلی اختلاف سلیقه دارم با مامان وُ بابام اما جون میدم براشون. به خاطرات مسخره‌ت بلند می‌خندم. یه وقتا لجباز می‌شم اما دلم نمیاد دل بشکنم. اگه گوشی دم دستم باشه زود جواب پیامتو می‌دم. خیلی برنامه می‌ریزم اما وقتِ عمل کردن لَنگ می‌زنم. می‌تونم ساعت‌ها درباره موضوعات بی‌خود باهات حرف بزنم. موقع برگشتن از سفر و خداحافظی کردن دلم می‌گیره. یه وقتا امیدوارم و یه وقتا افسرده! من یه آدمِ معمولی‌ام. همون که ادا نداره! همونی که می‌تونی پیشش خودت باشی :)