مغز یه قسمتی داره به نام انباری آهنگای خاک خورده و قدیمی که فراموش شده. کاربردش این شکلیه که داری زندگیتو میکنی یهو مغز میگه ببین چی پیدا کردمممم!!! و بعد شروع میکنه به پلی کردن یکیش تو ذهن و یاداوری هزارتا فکر و خاطره و سناریوی گره خورده به اون آهنگ...
درسکوت دادگاه سرنوشت
عشق برما حکم سنگینی نوشت
گفته شد دل داده ها از هم جدا
وای بر این حکم و این قانون زشت:)🥀
شبی از سوز دل گفتم قلم را ،
بیا بنویس غم های دلم را ،
گفتا برو ای بیمار عاشق ،
ندارم طاقت این همه غم را:)))
اندر دل بیوفا غم و ماتم باد
آن را که وفا نیست ز عالم کم باد
دیدی که مرا هیچکسی یاد نکرد
جز غم که هزار آفرین بر غم باد
مولانا؛
شما رو نمیدونم ولی وقتی من دلم براش تنگ بشه آهنگ هایی که برام فرستاده رو گوش میکنم :)