باورکن همه‌ی‌دنیا فقط تویی، بقیه تکراری‌اند🌱

داستان دست‌ها🌱!

بگذر شبی به خلوت این همنشینِ درد تا شرح آن دهم که غمت با دلم چه کرد...

سرنوشت از سر نوشت که سرنوشت سری نوشت به نام عشرت به نام عشق:)

من همانم که خودم مرشد و جاهل شده ام من پی بی خبران بودم و غافل شده ام

نیا باران زمین جای قشنگی نیست من از جنس زمینم و خوب می دانم که گل در عقد زنبور است اما یک طرف سودای بلبل، یک طرف بال و پر پروانه را هم دوست میدارد نیا باران پشیمان میشوی از آمدن زمین جای قشنگی نیست در ناودان ها گیر خواهی کرد من از جنس زمینم خوب می دانم که اینجا جمع ه بازار است و دیدم عشق را در بسته های زرد کوچک نسیه میدادند در اینجا قدر مردم را به جو اندازه می گیرند نیا باران زمین جای قشنگی نیست

:)

‌من همان عشقم که در فرهاد بود او نمی‌دانست و خود را می‌ستود! 'من' همی کنـدم نه تیشه! کوه را عشـق شیـرین می‌کند انـــدوه را در رخ لیـــلی نمــــودم خویش را سوختـم مجنـون خـام اندیش را می‌ گِرستـم در دلش با درد دوست او گمان می‌کرد اشک چشم اوست

بی تو دلتنگ ترین شاعر دلها شده ام و اسیر غم وتنهایی و رویا شده ام خاطراتت مثل یک سایه به دنبال من و هر کجا یاد تو آنجاست به آنجا شُده اَم رودی از عشق و محبت ز من آمد به درت با همه کوچکی ام عازم دریا شد ه ام اهل بم شهر چه دانند ز اندوه و فراغ بی تو آوار ترین شهرک دنیا شده ام بودنت معجزه ای بود و نبودت ته عجز کاش می دیدی که بعد تو چه تنهاشده ام

شب من پنجره ای بی فردا روزمن قمه ی تنهایی ما مانده برخاک واسر ساحل ماهی ام، ماهی دوراز دریا

کاش قلبم درد تنهایی نداشت چهره‌ام هرگز پریسانی نداشت برگ های اخر تقویم عشق حرفی از یکی روز بازارنی نداشت کاش می‌شد راسرده عشق را بی خطرپیمود و قربانی نداشت