چه میدانستم که هر نقطه حرفی است و هر حرفی کلمه ایست و هر کلمه جهانی است و هر جهانی سکوتی است بر آستانه تو.🌚

'که این دیوانه گر عاقل شود، دیگر نمی آید.'

تو خواهی رفت، دیگر حرف چندانی نمی ماند! چه باید گفت با آن کس که میدانی نمی ماند؟

خنده بر لب میزنم تا کس نداند راز من آهِ جانسوزم رِسانده جان به لب باز لبخند باز لبخند بغضِ در سینه خرابست حال من رحمی به حالم کن تو میدانی غمم در سینه پنهان است غم پنهان با که گویم کز چه گویم تا که آرام گیرد بغضِ در سینه ام

گر به صد منزل فراق افتد میانِ ما و دوست هم‌چنانش در میانِ جانِ شیرین، منزل‌ست🙂

من تکرار یک تنهایی ام ! در چشم هایی که تمام چشم ها را دوست می دارد …

‌عشق‌یعنے بنویسے‌غزلی‌ا‌زچشمش! درهمان‌مصر‌ع‌اول‌‌قلمت‌گریہ‌کند...

مهرماه امسال خیلی خوبه یه روز میری مدرسه روز بعد تعطیل رسمیه و فرصت ریکاوری داری تا برگردی به روال سابق درس خوندن

به سراغ من گر می آیی، اینگونه بیا 4

[‏شبِ همه‌ ی ما یکی بود ، ‏اما تاریکی‌ هایمان ‏فَرق داشت . . .]

برای همه ما همه روزها فراموش می‌شوند جز همان یک روز که نشانی آن را به هیچ کس نگفتیم... #موزیک

اونجا که نزار قبانی میگه : ' اگر برای تو خیری داشت میماند ، اگر دوستدارت بود حرف میزد و اگر مشتاقِ دیدنت بود می آمد ' 🌱'💙'!