میگفت که : «لم يكن الكلام مُهمًا بل صوتُك...» سخن مهم نبود، بلکه صدایت اهمیت داشت...

هیچ‌وقت برای فهمیده شدن فریاد نزنید! آنکه شما را بفهمد، صدای سکوت‌تان را بهتر می‌شنود.

کاش امروز... اتفاق قشنگی می افتاد مثلا کمی نگرانم می شدی! یا اصلا زنگ میزدی و میگفتی "دوستت دارم"...

بشنو ای هم قبیله خواب هایمان را تو بشنو ...

تمامی دینم به دنیای فانی شراره عشقی که شد زندگانی به یاد یاری خوشا قطره اشکی به سوز عشقی خوشا زندگانی.

باید یک مکانی باشد، هر مکانی... حتی یک مکان خیالی! تا بتوانیم به آنجا برویم و از نو زاده‌شده، برگردیم!

بِدان كه من هر آنچه بايد به تو مى‌گفتم را هيچ وقت نشد كه بگويم...

آموخته ام که مردم حرف هایِ شما را فراموش می کنند! کارهای شما را فراموش می کنند! ولی احساسی را که در آنها ايجاد کرده ايد، هيچ وقت فراموش نمی کنند...

_

گاهی گمان نمیکنی ولی خوب میشود گاهی نمیشود که نمیشود که نمیشود گاهی بساط عیش خودش جور میشود گاهی دگر تهیه بدستور میشود گه جور میشود خود آن بی مقدمه گه با دو صد مقدمه ناجور میشود گاهی هزار دوره دعا بی اجابت است گاهی نگفته قرعه به نام تو میشود گاهی گدای گدایی و بخت با تو یار نیست گاهی تمام شهر گدای تو میشود گاهی برای خنده دلم تنگ میشود گاهی دلم تراشه ای از سنگ میشود

گاهی تمام آبی این آسمان ما یکباره تیره گشته و بی رنگ میشود گاهی نفس به تیزی شمشیر میشود از هرچه زندگیست دلت سیر میشود گویی به خواب بود جوانی مان گذشت گاهی چه زود فرصتمان دیر میشود کاری ندارم کجایی چه میکنی بی عشق سر مکن که دلت پیر میشود

آغوشِ تو لالِ تَرین ابرازِ عشقهِ !