مسپار دل، به هر کس، که رخ چو ماه دارد به کسی سپار دل را، که دلت نگاه دارد خبر خرابی من، ز کسی، توان شنیدن که دلی خراب و حالی، ز غمش تباه دارد

خوردیم زخمها که نه خون آمد و نه آه وه این چه نیش بود که تا استخوان برفت...

شبی در میکده رفتم ، ببینم  روی دلدارم سبوی عشق بر گیرم،بچینم بوسه ی یارم زِ هَر بوسه دلم گشته ، مثال موج دریا ها شود گاهی دلم آرام و گاهی غرق افکارم

چون خيال تو درآيد به دلم رقص‌کنان چه خيالات دگر مست درآيد به ميان سخنم مست و دلم مست و خيالات تو مست همه بر همدگر افتاده و در هم نگران!

صبح آمده برخیز، که خورشید تویی در عالم ناامیدی، امید تویی در جشن طلوع صبح در باغ وجود آن گل که به روی صبح خندید تویی

ای که نزدیک تر از جانی و پنهان ز نگه هجر تو خوش ترم آید ز وصال دگران..🫀🖇

جویایِ توام، اگر نپرسی خبرم.

آنکه بر لوح دلم نقشِ ابد بست تویی:)💙 زِ‌جان‌اگَر‌خوشتَر‌باشَد‌تو‌آنی...❤️🙂

سوگند به حضورت، که تو آرامِ جانِ منی . 'تو‌هَمانی‌که‌بَرایم‌هَمه‌ای🫂✨'

و تو همان قصه ی ناتمام و زیبای منی...:)🤍 تو زیباترین قسمتِ زندگی منی :)❤️‍🩹   ‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‍‌‍‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‍‌‍‌‍‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‍‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‍‌‍‌‍‎‎

- من تا بی‌نهایت مبتلایم به وجودت🫀🖇 'وُجـودِت' آرامِشِ روحِ مَنه ؛🤍🫀

طُ هَمانی که بِه دردِ دلِ مَن دَرمانی!💜👀