مولانا میگه که : گر فراق بنده از بد بندگیست چون تو با بد بد کنی پس فرق چیست؟

- من بی نهایت به اقیانوس شباهت دارم هنوز به طور کامل کشف نشدم گاهی آروم و گاهی طوفانی ، گاهی پراز سکوت‍‍م و گاهی پراز حرف..!

عذر خواهم یار دیرین جان ندارم که بمانم جان ندارم در مزارم آواز دشتی بخوانم هرچه داریو و نداری از خودم اینجا بسوزان اشک‌هایت را نریزان در ته قبر بی قرارم

مولانا چقدر قشنگ گفت: اگه همه جا تاریک بود دوباره بنگر،شاید نور خودت باشی..

اما بهار من تویی من ننگرم در دیگری🍃

آدم‌ها می‌میرند سکته می‌کنند یا زیر ماشین می‌روند، گاهی حتی کسی عمداً از بالای صخره‌ای پرتشان می‌کند پایین. این‌ها البته مهم است ولی مهم‌تر همان نبودن آن‌هاست. بعد دیگر جای خالیشان می‌ماند روی بالش حتی روی صندلی که آدم بعد از مردنشان خریده است. آن وقت است که آدم حسابی گریه‌اش می‌گیرد. بیش‌تر برای خودش که چرا باید این چیزها را تحمل کند... -هوشنگ گلشیری

آن‌هایی که حرف زدن می‌دانند کوتاه‌می‌گویند

« لمسِ آغوشِ تو گر باشد و من باشم و دل دیگر از هر دو جهان، هیچ نخواهم ز خدا.. »

غصه نبودنت؛قشنگ‌تراز بودنِ بقیه اس :)

به اعتبار عشق تو واژه‌ها شعر شدند