زندگی نوشیدن چای دم صبح است!
آفتابی که از صورت خورشید به زمین میتابد!
زندگی آن نفس گرم بهاری ست که از
دل شادت به تن سرد زمین میپاشد!
زندگی را بردار...نکند یخ بزند فنجاش..!
این جملات طوبی کارادمیر چقدر پر احساس و غمگینن :
تو را از زخمهایی که در سینهات داری،
میبوسم.
و میگویم :
تمام حال خوبهای دیر شده
دیگر جزئی از زندگی نیستند.
من امّا دوست داشتم کمی از زندگیات باشم.🌱💛
