آدم باید یک نفر را داشته باشد که شبها وقتی در تاریکی کنارش خوابیده، با او از دیروزِ مزخرفِ طولانی یا از روز زیبای فردا حرف بزند…
حد وسطم رو گم کردم
نه با آدمها حس بهتری دارم،
نه با تنهایی به توافق میرسم
نه حوصله شلوغی رو دارم،
نه با سکوت خونه کنار میام
نه انرژی کافی برای حرف زدن دارم،
نه با خودخوری حس راحتی دارم
بعضی روزها به معنای واقعی کلمه
از کادر زندگی خارج میشم!
سلامم سلام:))
عزیزایِ من؛
کسی از شما ساکن بندر عباسه؟
میشه باید پی ویم پلیز
@Zeynab_Ahrari