اونجا که مهدی اخوان ثالث میگه:
آمدم یاد ِتو از دل،
به برونی فِکنم
دل برون گشت...
ولی یادِ تو با ماست هنوز!
اونجا که صائب تبریزی میگه:
گر ببینی ناکسان بالا نِشینند، صبر کن
روی دریا کف نِشیند ، قعر دریا گوهر است ...
آدمهایی که ظاهرا سرد و بی احساسن،
با یه آدم تو زندگیشون جوری رفتار
میکنن که انگار سرتاسر وجودشون
قلبه.