حقیقت را بلعیدم؛ تلخ بود. تمام دروغهای قبلی را بالا آوردم. حالا سبکم. دیگر نه حقیقتی هست و نه دروغی، فقط منم؛ بزرگترین حقیقت و هنرمندانهترین دروغ زندگیام.
«برای ستایشِ تو
همین کلماتِ روزمره کافیست
همین که کجا میروی،
دلتنگم…»
شمس لنگرودی
در کوی تو معروفم و از روی تو محروم
گرگِ دهنآلودهی یوسف ندریده!
بس در طلبت کوششِ بیفایده کردیم
چون طفلِ دوان از پیِ گنجشکِ پریده