مرگ و زندگی وابسته به یکدیگرند: اگرچه نفْسِ مرگ نابودمان می‌کند، اندیشهٔ مرگ نجاتمان میدهد. شناخت مرگ، شوق زندگی می‌آوَرَد، در دید انسان نسبت به زندگی تغییر بنیادینی ایجاد می‌کند و زندگی فرد را از مرتبه‌ای که مشخصه‌اش وانمودسازی، بی‌دغدغگی و اضطراب‌های پیش افتاده‌ است به مرتبه‌ای اصیل‌تر رهنمون می‌شود. -اروین د یالوم

به سمتِ قلب‌هایی که تو را از خود راندند، باز نگرد!

بعد‌‌ ویران‌‌ شدنم‌‌ ساخت‌‌ مرا‌‌ اما‌‌ رفت‌‌ ! فرض‌‌ کن‌‌ بار‌‌ دگر‌‌ زلزله‌‌ در‌‌ بَم‌‌ بزند‌‌...

-آنقدر در مغزم با خودم حرف زده ام که اگر آنها را می نوشتم... کتابی میشد به نامِ: «تمایل به خاموشی در پسِ ذهنی ناآرام.» محمد همایون

«دل جای توست گرچه دل از ما گرفته‌ای.»

_

-

بیا با هم گریه کنیم چه کسی گفته غمت مسئله‌ی شخصی‌ست؟ -بلال راجح

دستش را روی قلبش گذاشت و گفت: اینجا، اینجاست که درد می‌کند.

من همه در حکم توام تو همه در خون منی... مولانا

طاقت بار فراق تو ندارم لیکن؛ - خواجوی کرمانی