10 شب تمام شد. امیدوارم که سینه زدن ها و صدای بلند طبل ها لرزه ایی به قلبمون انداخته باشه و یه ذره توی رفتارمون، کلاممون و مسیرمون تغییر ایجاد کرده باشه :)

اولش سخت و آزاردهنده بود، فکر می‌کردم باید بازگردم؛ اما نه، من باید یک‌بار برای همیشه می‌رفتم؛ برای این‌که همیشه خوب و دور از گذشته باشم.

-

زمانی که آگاه شدم که نوشته های من به درونم متصل شده و قطع اتصال شدنی نیست، ترسیدم. خواستم اون زنجیر کلفت رو با چاقوی کوچیکی از بین ببرم تا شاید بتونم آزادانه تر کلمات رو کنار هم بچینم اما افسوس که زنجیری که ثانیه به ثانیه قوی تر میشه، به یک دو شب شکسته نمیشه.

اگه مشکل خواب دارید سرچ بزنید موزیک با فرکانس ۴۳۲ هتز. کمک میکنه بهتون

در من انگار کسی در پیِ انکارِ من است یك نفر مثلِ خودم تشنه یِ دیدارِ من است

احساسیم ،احمق که نیستم.

انگار حتی ذرات هوا هم غمگینند.

من دلم نمی‌خواد دووم بیارم، من دلم می‌خواد بمیرم عزیزم. می‌فهمی؟ بمیرم.

فقط انسان مرده اشتباه نمیکنه.