شاید، مثلا ، اینجا!

درهر شبی رویایی هست، طولانی تراز خود شب.

چاره‌ای نبود، باید به زندگی‌ باز میگشتم.

هوایِ زیستن یا رب، چنین سنگین چرا باید؟!

گاهی یك نفر خلاصه یِ تمامِ جهانِ ماست، نبودنش یعنی هیچ.

خیالِ روی تو در هر طریق همراه ماست

روز شلوغی بود

«آدم از یک جایی به بعد دیگر خودش را به در و دیوار نمیکوبد، از هرچه هست و نیست شاکی نمیشود، از آدم‌ها فاصله نمیگیرد، از هیچ‌کس دیگر متنفر نمیشود، دیگر گریه نمیکند، غصه نمی‌خورد، از حرفِ کسی نمی‌رنجد، دیگر شعر نمیخواند، موسیقی گوش نمیدهد، به کسی زنگ نمی‌زند، کسی هم به او زنگ نمی‌زند. دیگر صدایی، اتفاقی، بوی عطری، اسمی، زنگِ تلفنی، خاطره‌ای حواسش را پرت نمی‌کند. آدم از یک جایی به بعد دیگر منتظر نمی‌ماند، دیگر عجله نمی‌کند، دیگر حوصله‌اش سر نمی‌رود، دیگر بی‌قرار نمی‌شود… می‌دانی؟ آدم از یک جایی به بعد فقط تماشا میکند!»

کاش این ابر افکار بالای سرم حداقل جلوی آفتابو می‌گرفت.

وقتی نجات پیدا میکنی که بفهمی: "دوست داشتن" باید از خودت شروع شه!

افرادی را دیده‌ام که از یک قاتل هم بی‌رحم‌تر بودند، هرچند هرگز کسی را نکشته بودند. من کسانی را دیده‌ام که امید مارا کشتند.