یکی از مراجعین قدیمی‌مون که حدود ۳ سال بود ندیده بودیمش، این حوالی کاری داشت و یهو تصمیم گرفت بیاد یه سر به ما بزنه…

اومد داخل، کلی بغلمون کرد و نشستیم به حرف زدن و حال و احوال کردن 🥹 انگار نه انگار که ۳ سال گذشته…

وسط حرف‌هامون گفت از وقتی برای مشاوره می‌اومده، کم‌کم به موضوعات روانشناسی علاقه‌مند شده… و توی این مدت چندتا دوره روانشناسی عمومی هم شرکت کرده

می‌گفت چیزهایی که یاد گرفته، توی این سال‌ها خیلی جاها به کمکش اومده… و من همونجا یه لحظه با خودم گفتم: «شاید دقیقاً هدف ماوا همین باشه…»

اینکه آدم‌ها فقط برای چند جلسه نیان و برن… بلکه یه چیزی از اینجا با خودشون ببرن که بیرون از این در، توی زندگی واقعی‌شون هم همراهشون باشه… و امروز حس کردم برای اون، اینجا واقعاً ماوا بوده… یک مأوای امن 💙

امروز یه دختر ۲۰ ساله اومد برای جلسه ارزیابی اولیه… ترم ۴ معماری بود و می‌گفت رشته‌ش به تمرکز و دقت زیادی نیاز داره، اما مدتیه حتی موقع طراحی هم نمی‌تونه ذهنش رو جمع کنه. می‌گفت: «از سال کنکور اضطرابم شروع شد و انگار هیچ‌وقت واقعاً تموم نشد…»

اضطرابش کم‌کم اونقدر زیاد شده بود که روی تمرکز و توجهش هم تأثیر گذاشته بود و حالا توی درس و کارهاش واقعاً به مشکل خورده بود… اما چیزی که بیشتر از همه اذیتش می‌کرد این بود که: نمی‌دونست اصلاً باید درمان رو از کجا شروع کنه؟

بعد از جلسه ارزیابی اولیه، متخصص ماوا مسیر درمانش رو مشخص کرد؛ ارجاع به روانشناس بالینی و در کنار اون، پیشنهاد نوروفیدبک برای کمک به تسهیل روند بهبودش 🌱 گاهی مهم‌ترین قدم درمان این نیست که بدونیم چه مشکلی داریم… مهم اینه که بدونیم از کجا باید شروع کنیم.