خیلی سخته که برای بهتر شدن حالت، هی تلاش کنی و بعدش دوباره بیای سر خونه اول.

‌همیشه یه گوشه‌ای از قلبم بابت چیزایی که حقم نبود ولی تجربشون کردم، درد می‌کنه.

_

"گاهی آن‌قدر می‌شکند آدم، که دیگر نه صدایی می‌ماند برای فریاد، نه اشکی برای ریختن؛ فقط سکوتی که سنگینی‌اش همه چیز را له می‌کند.

ولی من هرجا که کم آوردم اسمت ُصدا زدم پسرِ ام‌البنین ..

دلش با من نیست این را خوب میدانم ، فقط این منم که بی او خسته ام ، تکه تکه ام ، متلاشی ام . .

من تاريخ آن شبی را که از اعماق وجود گریستم دقیقا به خاطر دارم .. نه به خاطر آن شب، بلکه به خاطر آن صبح، برای آدم دیگری که روز بعد به آن تبدیل شده بودم ..

: ))))

و در آخر ‌بين خودمان باشد؛ ‌گفتم قوی‌ام و نمی‌شکنم، ‌دروغ گفته بودم، ‌قوی نبودم و شکستم، ‌بسیار هم شکستم.

‌من دارم سخت‌ترین کار دنیا رو می‌کنم چون هم غمگینم، هم امیدوار، هم دلتنگم، هم پر از امید؛ هم خسته‌ام، هم پر از تقلا برای زندگی کردن، امیدوار بودن یه وقتایی تو یه موقعیت‌هایی بزرگ‌ترین و سخت‌ترین کار دنیاست ..

آغوش وا کن، حرف‌هایم گفتنی نیست ..

نمی توانم بگویم دلتنگی!