بهم برنمیخوره اگه کسی بگه ازم دلخور شده یا رومخم
بیشتر ناراحت میشم که چرا بهش نزدیک شدم که اذیت شه
درسته که رنجش یه نفر هم برام مهمه
ولی ترجیح میدم علاوه بر اهمیت به هر نفر، از برآیند کل بازخوردا و بازخوردم از خودم میزان ورود تو اجتماعمو تنظیم کنم
ببخشید بچهها ولی نه دنبال اینم که تکذیب کنید حرفمو نه دنبال تاییدشم
ناشناسا رو واسه همین نمیذارم
زندگی سخت میگذره ذاتش همینه
چرا باید وظیفهی من سختتر گذروندنش واسه بقیه باشه؟