نه جنبه اینو دارم که کسی دوسم داشته باشه نه اینکه خودم کسیو دوست داشته باشم تو هر دو مورد بیشعورم

تا درموردش حرف نزنی نمی‌فهمی چقدر احمقانست

خدایی بیاین این پیام دادن بجای زنگ زدنو نرمالیزه کنیم دیگه نیاز نیست هی بهونه بیاریم بخاطر عمدا جواب ندادنمون

نه پیام میدی نه پیام میده ولی زل می زنی به آخرین بازدیدش تبریک میگم خلی

اگه دیدم برای رسیدن به هدفی نیاز به کمک کسی دارم قطعا اون هدفو میندازم دور

داشتم فکر می کردم چرا جدیدا هر کاری میکنم بازم هیچی به هیچی یهو یادم اومد تو بچگیم هیچوقت یه نقاشی خوب نکشیدم هیچوقت نتونستم پشتک بزنم مدت زیادی آینه ای و برعکس می نوشتم و فهمیدم هیچی نیست از اولش فلج مغزی بودم

دو روز اومدیم زندگی کنیم همش یا کافی نبودیم یا باید عوض می شدیم

من واقعا این موضوع هیچی ارزش از خودگذشتگی و جنگیدن رو نداره رو بد متوجه شدم مثلاً دارم از گرسنگی سقط میشم ولی بنظرم ارزششو نداره از جام بلند شم

ولی اونی که براش مهمی ، دم مرگم بهت پیام میده دیگه مهمونی و سرکار و فلان که هیچی

هعی یادش بخیر تو پنج سالگی می خواستم بزور به دوستام بفهمونم که ما می تونیم تو ذهنمون با خودمون حرف بزنیم از اولشم افسرده درونگرا بدبخت بودم

دانشگاه قطعا یه جای خفن و فضایی نیست همون آدمایین دیگه فقط یه سال بزرگ تر شدید

ادا اطوار برای جلب توجه بقیه نسبت به رفتارتون،پروسه ای برای فراموش کردن خودتونه