نبودن هایش بودنم را به لغزش محکوم کرد

خاطره ای پیدا نمی کنی در شلوغی خیابان تو را کشته ام در من بدنبال جسدت بگرد

بعد تو؛دلبسته به غم توییم دگر برنگرد که با برگشتنت بند دل،پاره می شود

نه بابا چرا فکر کردی یه هفته می شینم کتاب می خونم که تهش بفهمم آزمونش فقط برای طلبه هاست

نمی خوام با بقیه ارتباط برقرار کنم و چون ارتباط برقرار نمی کنم، بقیه ازم بدشون میاد و چون سعی می کنن اذیتم کنن، پارشون می کنم و تهش من مقصرم

دقت کردید هیچکس در حقیقت نمی دونه داره چه غلطی می کنه؟

غرق شد و کسی باور نکرد که در حقیقت شنا بلد بود

تا مدت ها تحمل کرد و سپس پذیرفت که چیزی بیش از این که هست،نمی تواند باشد و در آخر مرد با نشناختن غریبه ای که در تمام این مدت بود

حلوای ختم شیرین و گریه های عزادار خنده دار و زمین خوردن ها بامزه و در آخر هیچ کس دیگری را نمی فهمد

می دانیم عشق چیست و عاشق نمی شویم می دانیم حقیقت است و نقضش می کنیم شما به خود می گویید دیوانه و ما دیوانه هستیم

ولله که زورم به خودم نمی رسه

این پایان من نیست من هیچ گاه آغاز نشد