آنچه ما کردیم باخود،هیچ نابینا نکرد .. ما درون خانه صاحبخانه را گم کرده‌ایم:)💔

حس می کنم این حماقتو باید با یکی شریک شم می خوام بخاطر چصیش برم هوا فضا بخونم هوووو کیلیلیلی

بودن با نبودن؟ وقتی قبل از اندیشیدن؛درد در تو به فعلیت می رسد چه نیاز به اندیشه آری پاسخ این است که من درد می کشم پس هستم

بی هیچ نقابی من همانم که تو دانی همان که عشق تو روزی بود بر رویش مانند غباری

بنظرم از دست دادن عقلم یه امر تحمیلی و ناگهانی نیست بلکه نتیجه ی قطعیه لحظاتی که گذروندمه

ماشین بی ناموس بوقی

ز بس که گفته ام مرگ می خواهم شده ام و جنازه و میان هر نفس جا می مانم شبانه به خاطره کوچ می کنم و هر صبح میان تلنبار ناخوشی ها سر در میارم بدنبال خنده می گردم و می دانم نمی یابم و در پس هر نیافتنم ابری می شوم که بارش اشک جا می گذارم نمی شناسد مرا هیچ غریبه آشنایی مگر مهم است وقتی خود ز خود نشانی ندارم؟ درد این است که نمی پذیرم این باشم چنین خام و نفهم و خر باشم یا که غمگین و سراسر آه باشم کم سخن و اینچنین سخت باشم تنهای تنهای تنها باشم نمی خواهم بشناسم منی را که این باشم

هزینه تراپی طوریه که خودم برم روانشناسی بخونم تا بفهمم چمه برام بصرفه تره

نمی‌دونم غیر اینکه متأهلید یا پسرید یا دعا نویس دارید چه کدی می زنین که با کپی کردن مطالب بقیه اینهمه مخاطب گیرتون میاد ولی آفرین سود تو همونه

ببیشتر از سیاست از نظرات غیر موثق تو خستم کاش لال شی

بذارید براتون آهنگ بذارم فیلم بهتون معرفی کنم و متنامو بخونم اینا خیلی ذوق العادست برام

آری عزیزم تو حق اعتراض نداری چرا که این درد ها واکنش به زخم هاییست که با کنش های خودت بر پیکرت حک کری