با یقین آمده بودیم و مردد رفتیم
به خیابان شلوغی که نباید رفتیم
میشنیدیم صدای قدمش را اما
پیش از آن لحظه که در را بگشاید رفتیم
زندگی سرخیِ سیبی است که افتاده به خاک
به نظر خوب رسیدیم ولی بد رفتیم
آخرین منزل ما کوچه ی سرگردانیست
دربهدر در پی گم کردن مقصد رفتیم
مرگ یک عمر به در کوفت که باید برویم
دیگر اصرار مکن باشد، باشد، رفتیم... 🚶
@Melhoof
ببین من یه چندتا چیز میگم بعد میرم :
لیاقت نداری بچه دار نشو؛
تعهد حالیت نیست تو رابطه نرو؛
عرضه نداری مسئولیت قبول نکن؛
وقتی یکی نمیخوادت اصرار نکن؛
یکی اومده پیشت درد و دل کنه نصیحت نکن؛
با یکی دوستی پشت سرش غیبت نکن؛
کسی تو رو محرم دونست رسواش نکن؛
اگه از چیزی خبر نداری قضاوت نکن؛
الکی هم واسه ما ادا در نیار و فیلم بازی نکن؛ انسان باش، انسان بودن اونقدر سخت نیست..
@Melhoof
مِلهوف
خمار باده تو شد تلف؛ نمیایی؟🚶♂ @Melhoof
چه خوشتر زآن که بعد از انتظاری،
به امیدی رسد امیدواری؟
@Melhoof
من آدم توداری هستم. اونقدر تودار که آدمهایی که بهم نزدیکن تا مدت ها نمیفهمن درونم چه غوغاییه! اونقدر تودار که میتونم توی دلم همه چیز رو تلنبار کنم و در نهایت به بهونه ی این که پیتزا فروشی مورد علاقهم امشب پیک نداره و نمیتونه واسم پیتزا بیاره گریه کنم. برای تمام ناراحتیهام گریه کنم و بقیه فکر کنن فقط دلم پیتزا میخواسته.
@Melhoof
مِلهوف
من آدم توداری هستم. اونقدر تودار که آدمهایی که بهم نزدیکن تا مدت ها نمیفهمن درونم چه غوغاییه! اون
و من بسیار آدم لیمو شیرینی هستم. یعنی اگر بهم توجه نکنی در کسری از ثانیه مثل زهرمار میشم.🍋😀
@Melhoof