+اگه می‌دونستی یه تصمیم، قراره آخرش همه‌چیزو ازت بگیره... بازم انجامش می‌دادی؟ _معلومه که نه! +ولی مشکل همین‌جاست... ما هیچ‌وقت موقع انتخاب کردن، پایان داستانو نمی‌دونیم. _فکر می‌کنیم «فقط» داریم به یه آدم، عشق می‌ورزیم... +«فقط» داریم به یه نفر اعتماد می‌کنیم... _«فقط» داریم یه تصمیم می‌گیریم. +و بعد، می‌فهمیم یه روز همون «فقط»... همه‌چیزو عوض کرده. _رستم هم وقتی رفت جنگ، نمی‌دونست قراره روبه‌روی پسر خودش وایسه. +سهراب هم وقتی دنبال پدرش می‌گشت، نمی‌دونست آخر این جست‌وجو به کجا می‌رسه. _سیاوش وقتی تصمیم گرفت از ایران دور بشه، نمی‌دونست این رفتن، قراره آخرین سفرش باشه. +هیچکدوم نمی‌دونستن آخر داستانشون چیه، اینکه قهرمان‌های افسانه‌ها هم، انتخاب‌هاشون کاملاً انسانیه چون انسان بودن همینه... [ زمزمه ای از خیال . ]

ببخشید که حقیقت رو به روتون آوردم😹✌️🏻

اخرش میگه من ازت میخوام ی دیت طولانی

منظورش اینه بریم بشینیم توی ی کافه ای رستورانی جایی باهم صحبت کنیم

لطفا بد برداشت نکنین خواننده منظوری نداره

آره آره🤣🤣🤣

مهدیس نکنیا

مگه مرض دارم😧

شاید 🐸

مرسی

شرمنده اخلاق ورزشیت😧