شاید اون‌زمان بهترین دوران به حساب میومد همین ۶ماهه پیش ۱ فروردین اون صبحی که با کلی خستگی و خواب و روزه بودن ۶ صب پیاده‌ اون‌همه راه رفتیم خونه اون شب خوبی که داشتم چقد‌خوب بود چقد نگران هیچی نبودم همه چی یجورایی اوکی بود ب امید تکرار همون‌روزا و اون شبا

اِعطَنی الفَضل.

یه خواب۱۰ساعته میخوام که در زمان عادی ۵ ساعته باشه

برات غمگینم

ای هیچ.

چندسال دیگ اگه اینو دیدی ببین بدون داری اعصاب خوردی ترین و بد ترین هارو بخاطر اینا میگذرونی یادت یادت نره آخ که کاش قدرتی داشتم

بازم حرفات انگار از من بود ببین این چشما دارن میگن

اغا شما مارو از پا درآوردی

بختمم مثل رنگ موهامه

دوست داشتم با، تمام وجودم. عزیزم هنوزم.. ترو دوست دارم.

دیر میشه ولی آخرش اون چیزای که باید و میفهمیم