ارزششو نداره. تو هیچوقت ارزششو نداشتی هیچوقت ارزش خوب بودنای منو‌نداشتی ولی خوب درس گرفتم یاد گرفتم بزرگتر از اینی که هستم شدم.

تو همچین موقعیتی باید نشست استراحت کرد فکر کرد و آروم بود ولی مجبوری بلند شی کار کنی خسته شی و همزمانم جلو اشکاتو بگیری

و بعدم میری آرایش میکنی و لباساتو‌میپوشی و مجبوری کارایی که دوس نداری و انجام بدی.

هیچوقت هیچکس اینجا به اندازه ای من بهش ظلم نشد.

البته اینو فقط خودم میدونم واسه همین هیچوقت درک نمیشم، این بده ولی درک شدن به چه قیمت؟ برم حرف بزنم درددل کنم از نیازام بگم از غرورم بزنم و...؟ نه اینجوری نمیتونه پیش بره من درک نشم بهتره.

ولی همین من الان که اینطوریم چقد با تو حرف زدم و چه چیزای که نگفتم...

دوستت دارم متاسفانه نمیشه از دوست داشتنت گذشت ، کنارش گذاشت..

داشتم آشپزی میکردم فکرم رفت پیشت پیازام سوخت.

میخوابم به امید اینکه شاید دیگه فردای نباشه

اگه تو بودی من فردارو با تو میسازم

به غیر من تو انتخانی نکن