و او آمد و دوباره زندگی بخشید.

رازش اینه که اصلاً وقت نداشته باشی فکر کنی.

باور بکنم باور نکنم قصد سفر کرده ای.

هیچ جای دنیا میدون انقلاب نمیشه.

/

قشنگ‌ترین اتفاقِ بعضی رفاقت‌ها این است که اول در دل آدم خانه می‌کنند، بعد در قابِ عکس و آن لحظه می‌فهمی فاصله هیچ‌وقت حریفِ رفاقتِ واقعی نبوده است.

گوشه‌ی حرم مچاله، به تماشای ضریحِ تو.

یکی بهم گفت " تنها باشی بهتره تا با آدمای سمی رفاقت کنی ، نمی‌خواد چون تنهایی آدما رو با هر شرایطی که دارند نگه داری و خودت اذیت شی "

این دیدارهای یهویی همیشه یادم میمونه‌

سفرِ یهویی قشنگی شد؛ از دیدارهای یهویی‌اش تا خنده‌ها و اشک‌هایش به گنبد خیره ماندم و دلم آرام گرفت گل هدیه گرفتم و چند یادگاری با خودم آوردم؛ انگار همان‌جا،همه‌ی ناتمام‌های دلم تمام شد و در ذهنم جرقه‌های تازه‌ای از زندگی روشن شد.

وقتی از همه خستم تو شونمی.

چقدر مردم برات قسم خوردم برات.