یکی از مضامین لطیفی که در ادعیه ماه رجب اومده میگه «عَادَتُکَ الْإِحْسَانُ إِلَى الْمُسِیئِینَ وَ سَبِیلُکَ الْإِبْقَاءُ عَلَى الْمُعْتَدِینَ‏» عادت خدا احسان کردن به اونایی که بد کردنه، اصلا راه و روش خدا اینه با سرکش‌ها مدارا کنه :)) البته که حضرت پروردگار! یاغی نی‌ام. اگرم گردن کشی کردم، گردن کشیده‌ام که تماشا کنم تو را... همین دیگه. ما بهت امید داریم عزیز من و میدونیم سفره ای که پهن کردی، توش ادم خوبا رو ننشوندی بالا ما بدا رو پایین. چون اصلا تو مرامت نیست این کارا. ما میشناسیم کرمت‌رو و میدونیم «نَیْلُکَ مُتَاحٌ لِلْآمِلِینَ» عطایت براى امیدواران مهیاست:) ما اومدیم پیشت، با بغل کردنمون بهمون احسان کن و با بخشیدنت باهامون مدارا.

دمیدن ماه رجب و آغاز سه ماه ویژه برای بندگی و نیز سالروز ولادت پُرخیر و سرشار از سعادت باقر العلوم امام محمدبن‌علی علیهماالسلام را محضر شما تبریک عرض می‌کنم. خدای متعال توفیق بهره از این روزها و پیروی از آن امام عزیز را بیش از پیش روزی ما گرداند.

🕋 فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَأَجِرْنِي، وَأَسْأَلُكَ أَمْناً مِنْ عَذَابِكَ، فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَآمِنِّي، وَأَسْتَهْدِيْكَ، فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَاهْدِنِي، وَأَسْتَنْصِرُكَ، فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَانْصُرْنِي، وَأَسْتَرْحِمُكَ، فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَارْحَمْنِي، وَأَسْتَكْفِيكَ، فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَاكْفِنِي، وَأَسْتَرْزِقُكَ، فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَارْزُقْنِي، وَأَسْتَعِينُكَ، فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَأَعِنِّي، وَأَسْتَغْفِرُكَ لِمَا سَلَفَ مِنْ ذُنُوبِي فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَاغْفِرْ لِيْ، وَأَسْتَعْصِمُكَ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَاعْصِمْنِي. --- صحیفه سجادیه صلوات الله و سلام الله علیهم

خداوندا روزی ما بفرما که فضیلت ماه رجب را از دست ندیم و با علم و عمل بتوانیم درکش کنیم🤲

🌷 مولودِ امروز، امام باقر علیه السلام در روایتی شیعیان را به سه دسته تقسیم کردند؛ و ... شیعیان ما سه دسته‏ اند: گروهى بواسطه ی ما مردم را می چاپند. و گروهى همچون شیشه‏ اند (که هم زود مى ‏شکنند و هم هرچه اسرار دارند، آشکار مى ‏سازند) و گروهى چون طلاى ناب ‏اند. که هر چه بیشتر داخل آتش شوند، بر خوبى آنها افزوده مى ‏شود(و هرچه سختى و رنج در راه دین ببینند، آبدیده ‏تر و مقاوم ‏تر مى ‏شوند) شیعتنا ثلاثة اصنافٍ صنف یأکلون النّاس بنا و صنفٌ کالزّجاج ینمّ و صنفٌ کالذّهب الاحمر کلّما ادخل النّار ازداد جودةً؛ 📒الخصال/ صفحه 103

«سلوكِ عشق نگر كز براىِ كشتنِ عاشق؛ اگر فراق نباشد،اجل بهانه ندارد...»

«وَلِيَبْتَلِيَ اللَّهُ مَا فِي صُدُورِكُمْ وَلِيُمَحِّصَ مَا فِي قُلُوبِكُمْ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ» و حرف دلت رو با عملت میسنجم تا ببینم چند‌چندی و انقدر قلبت رو آزمایش می‌کنم تا صیقل پیدا کنه. من از هرچی تو اون دلت میگذره خبر دارم من یکی رو دور نزن لطفا.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ يَاأَبَاالْحَسَنِ‌ يَاعَلِيَّ‌بْنَ‌مُحَمَّدٍأَيُّهَاالْهَادِي‌النَّقِيُّ‌يَاابْنَ‌رَسُول اللَّهِ‌ يَاحُجَّةَ‌اللَّهِ‌عَلَي‌خَلْقِهِ‌ يَاسَيِّدَنَاوَمَوْلاَنَا إِنَّاتَوَجَّهْنَاوَاسْتَشْفَعْنَاوَتَوَسَّلْنَابِكَ‌إلَي‌اللَّهِ‌ وَقَدَّمنَاكَ‌بَيْنَ‌يَدَيْ‌حَاجَاتِنَا يَاوَجِيهاًعِنْدَاللَّهِ‌إشْفَعْ‌لَنَاعِنْدَاللَّهِ ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

° يا إلهي، كم بحثت عنك عند الاخرين فوجدتك في نفسي خدایا! چقدر تو را در دیگران جستم اما در خودم پیدایت کردم✨🤍

دربارۀ لیلة الرغائب در هیمن آغاز، عرض می‌کنم: هر کس که مجتهد نیست حکمِ انجام اعمال لیلة الرغائب را از مرجع تقلید خود بپرسد و بر اساس آن عمل کند؛ آن‌چه در این یادداشت می‌آید تنها، دیدگاه نویسنده است و بس. مفاتیح‌الجنان روایتی را به نقل از سیدبن‌طاووس و علامه مجلسی، در اعمال ماه رجب آورده است که بر پایۀ آن، نخستین شب‌ جمعۀ ماه رجب، به لیلة‌الرغائب(شب عطاهای بزرگ معنوی) نام گرفته است و نمازی هم به شکلی ویژه با ثوابی بسیار برای آن گفته‌اند. سیدبن‌طاووس، روایت آن را بی‌سند، در اقبال‌ الأعمال (ج2، ص632) نقل کرده است. پس از او، علامۀ حلی، آن را با سندی که به انس‌بن‌مالک و رسول‌خدا(ص) می‌رسد آورده است (بحار، ج104، ص123). خود علامه مجلسی به بی‌اعتباری و نیز سنی‌بودن روایت لیلة‌الرغائب، تصریح و برای همین از آوردنِ آن در کتاب دعایی خویش به نام زادالمعاد خودداری کرده است (ص43). مرحوم علامه محمدتقی شوشتری(تستری)، حدیث‌شناس نامدار معاصر، نیز این حدیث را نامعتبر و غیرقابل‌اعتماد دانسته است (النجعة فی شرح اللمعة، ج3، ص103). معنای بی‌اعتباری این حدیث آن است که ما نمی‌توانیم به صدور آن، از معصوم - در اینجا پیامبر(ص) - اطمینان پیدا کنیم. از موانع پیدایش این اطمینان، وجود کسانی در سند این حدیث است که نمی‌توان به سخن‌شان اعتماد کرد. یکی از آنها ابوالحسن همدانی (علی‌بن‌جهضم) است که او را سازنده (جاعل) حدیث لیلة الرغائب گفته‌اند (الغدیر، ج5، ص245؛ قاموس الرجال، ج7، ص496). دیگری، انس‌بن‌مالک است که برحقْ‌بودنِ علی(ع) را کتمان کرد و به آن شهادت نداد و امام علی(ع) او را نفرین کرد (رجال کشی، ص45)؛ او کسی است که امام صادق(ع) او را از دروغگویان بر پیامبر(ص) خوانده است (خصال، ج1، ص290). حملۀ علمای سنی به این روایت که از طریق خود آنها وارد کتابهای شیعه شده است به مراتب تندتر است. برخی از آنها فراتر از تضعیفِ سند، حکم به ساختگی‌بودن این روایت داده‌اند (فتح‌الباری، ج11، ص47؛ شرح صحیح مسلم، ج8 ص20؛ الموضوعات، ج2، ص125). به‌راستی چگونه می‌توان از عمل، به چنین روایتی، امید ثواب داشت؟ امید پیشگر