دیروز داشتم دفترامو مرتب میکردم
برخورد کردم به یه دفتری که خیلی وقت بود تو کتابخونه فقط نگاهم بهش میوفتاد..
ولی کم کم داشتم مطالب توشو فراموش میکردم:)
برداشتمش..بازش کردم..و یه سری از نوشته هامو خوندم..
یادم اومد چندد وقته که نشستم
افکارمو بنویسم
موشکافی شون کنم
علت شونو بفهمم
درمان شو بنویسم..
و چقدر خوب بود اینکار..
نزدیک به هشت ماه میشه دور شدم از این کار..
اونم چه هشت مااهی:)))💔
خواستم بگم..
بشینید بعضی حرفاتون..
دردهاتون..
ناراحتی هاتون
رو بنویسید
بعدش منشأ این حال رو
که به چی برمیگرده؟! چیشد که اینجوری شد؟!
بعد اینا اون چیزی که باعث میشه حالتون رو بهتر کنه..
یا دیگه باعث ایجاد این حال نشه
رو براخودتون روشن کنید!🕯
بعضی وقتا مشکل ما اینه..
از حال بدمون فرار میکنیم
با یه مسکن مثل حواس پرتی
فقط اون درد و بی حس میکنیم
ولی نمیدونیم دوباره ممکنه درد بگیره:)
وقتی مینویسید
و درون خودتون علت یابی میکنید
یجورایی سراغ درمان و برطرف کردنش میرید
و اون زخم رو بهبود میدین ❤️🩹
نه فقط یه مسکن سطحی...