📅☕️امروز روز جهانی چای هست.

و چقدر من محتاجم محتاج به یک فنجان چای که پهلویش تو باشی:)))

اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیَّکَ الفَرَج🌱

از شیخ‌ بهایی‌ پرسیدند : خیلی‌ سخت‌ می‌گذرد ! چه باید‌ کرد ؟ شیخ‌ گفت : خودت‌ می‌گویی‌ سخت‌ می‌گذرد؛ سخت‌ که نمی‌ماند ... پس‌ خدا را شکر که می‌گذرد‌ و نمی‌ماند :)

عمری گفتن بچه مذهبی ها و بسیجی ها و انقلابی ها ایران براشون مهم نیست ببینید تتوی ایران روی مچ دستشون نیست ببینید گردنبند فروهر ندارن ببینید تند تند نمیگن سپندارمذگان ببینید هیچوقت شعار نمی‌ده بگه آریایی هستم ببینید اینا عربن اصلا و هزاران دروغ دیگه. جنگ شد دوبار هم جنگ شد با تتوی ایران و گردنبند فروهر و شعار آریایی هستیم عرب نمی‌پرسیم و اسامی اصیل آریایی فرار کردن به شمال و روستاهاشون. بچه مذهبی و انقلابی هم موند و رفت تو خیابون رفت پشت لانچر رفت پشت پدافند. از ایران، کشوری که قشرِ فراری ادعای دوست داشتنش رو داشتن، دفاع کرد. خلاصه کشور با ادا و شعار جلو نمیره عمل میخواد فعالیت میخواد کار کردن میخواد. البته از هواداران دو شاهی که سه‌بار از کشور خودشون فرار کردن انتظاری جز این نمیشه رفت. و ما فرزندان سیدعلی هستیم خانوادگی می‌مونیم پای ایران و اسلام شهیدم میشیم اما خاک و دین نمیدیم. والسلام🌚🙌

صد بار اگر مردم،یک بار نیازردم هر صد دفعه اش آقا،در عشق تو من مردم:) #خود_گویه @ashimashi18

حیف ایتا اجازه ارسال ویدیو رو نمیده. ولی مرتبط به اتفاق امروز در تجمع برلین برای رضا پهلوی، ویدیو انفجارِ بمب در نماز جمعه تهران در حضور رهبر انقلاب و ادامه سخنرانی توسط ایشون رو ببینید و سخنانشون رو هم گوش بدید. هم افتخار بکنید و هم مقادیر فراوانی غصه. 🥲🕊 لینکش اینجاست.

اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیَّکَ الفَرَج🌱

امروز جمعه‌ست. از آن جمعه‌هایی که از ظهر به بعد، هوا هم انگار دلش نمی‌خواهد تکان بخورد. پرده نیمه‌کشیده است، نور کمرنگی افتاده روی دیوار، و صدای دورِ یک تلویزیون از خانه‌ی همسایه می‌آید. همه‌چیز عادی‌ست، اما درون آدم نه.

بله عزیزم من از زندگی نوشتم و اشک ریختم... چون به تمام کسانی فکر کردم که دیگه حتی نمی‌تونن احساسش کنن. دلم می‌خواد از شدت زنده بودن اشک بریزم، دارم از این زنده بودن جاری می‌شم در من روح هزاران بی‌جان جان گرفته. و از خودم بدم میاد که روزی همه اینها در من عادی میشه و به زندگیم ادامه میدم. کاش نی بودم و تا ابد غم شما در من نواخته میشد، ولی آه از من که انسانم