مِنَالاشیاءالتّییُحبُّهاقَلبی:أَنتومُحَرَّمک.
ازچیزهاییکهقلبمدوستدارد:توومُحرمت.
«محرم خوش آمدی؛ چه خوشموقع آمدی...
گویی خداوند محرم را آفرید تا ما غمهای پنهانمان را در بخارِ گرمِ چایِ روضه حل کنیم... اما امسال، این چای تلختر از همیشه است؛ انگار تمام ابرهای سیاه، در این چای باریدهاند و با هیچ باغِ نیشکری شیرین نمیشوند، مگر با گرمایِ اشک بر سیدالشهدا.
خانوم جان ما هم مثل شما مصیبتزدهایم... ما هم امسال، امام از دست دادیم. ما هم مانند تو، اندوهمان را مثل زخمی عمیق، ماهها پوشاندیم تا در زمان درست، بر جراحتهایِ روحمان اشک بریزیم. هفتهها منتظرِ رسیدنِ محرم بودیم تا آنگونه که بر حق است، بر این سوگ بنشینیم. اما همانگونه که پس از سالها، اشک بر حسین تمام نشد، حتی اگر تمامِ اشکهایِ عمیقمان را بر زمین بریزیم، و حتی اگر گریههایمان تمامِ شبهایِ دنیا را سیاه کند، میدانیم که هیچچیز، هیچچیز، نمیتواند جایِ خالیِ ایشان را در این جهان پُر کند و اندوهِ قلبمان را تسلی بخشد.
ما بر تنهاییِ خود میگریم.»
بچه های تیم ملی عملا دارن تو آمریکا میجنگن. باید از لحاظ ورزشی اماده باشن از لحاظ روانی اماده باشن و خودشون رو برای هر حاشیه و اذیتی از جانب کشور میزبان و وطن فروش های ایرانی آماده کنن؛ تیم ملی امسال سرباز خط مقدم کشور ایرانه.