یَا صَبَّارُ ای خدای شکیبای من موقعی که حتی خودم هم خودم رو تحمل نمیکنم.

مگر‌گریه‌برتو‌نجاتم‌بدهد‌علی‌جان.

شاید این آخرین فرصت زندگی کردن باشد. شاید این لحظه‌های آخر باشد که در خاک وطن هستی.. شاید این آخرین لبخند، آخرین اشک، آخرین مکالمه و آخرین بغل باشد.. شاید بازگشتی وجود نداشته باشد، شاید این غروب آخرین غروب و شاید این اسفند آخرین اسفند باشد؛ شاید تمام کارها و هرچیزی و همه چیز آخرین فرصت خودش را امتحان کند. و من هیچ برای آخرین ها آماده نیستم.

روزی در صفحات تاریخ نوشته خواهد شد: مردمانی باشرف، با هرچه شد، پایِ وطنشان ماندند و تسلیم نشدند؛ و معنای "وفاداری" و "وطن‌پرستی" را تفسیر کردند. -شهیدمرتضی‌آوینی #روایت_فتح

يَا مَنْ سَتَرَ الْقَبِيحَ يَا مَنْ لَمْ يُؤَاخِذْ بِالْجَرِيرَهِ

اي آن كه زشتي را پوشاندي اي آن كه بر گناه سرزنش نكردي

بین افسانه‌ی ققنوس و سرگذشت ایران تشابهی می‌توان دید. ایران نیز چون آن مرغ شگفت بی‌همتا بارها در آتش سوخته و باز از خاکستر خویش زائیده شده است. -محمدعلی اسلامی ندوشن #قاب_مهوا🪞

«اگر دیگر نیامدم ای درخت آلویِ کنار در فراموش مکن که در بهاران از روی وفا شکوفا شوی حتی اگر صاحب تو باز نگردد.»