ازت متنفرم، اگر واقعا به قول خودت برات مهم بودم و کارات به صلاحم بود هرگز اینطوری اعصابمو به هم نمیریختی که مجبور بشم گریه کنم اونم توی اینجا، حالم ازت بهم میخوره.
اون دوست عزیزی که پرسیده بود چی شده، باید بگم که روانیم کردن با کاراشون، سیاست های کثیفشون و در حال حاضر هم که دارم اعصابمو کنترل میکنم، یکم فقط یکم دوباره خواستم کمی با محبت باهاشون صحبت کنم فکر کردن کین، دوباره میگم قطعاً درود بر تنهایی، درود.
