دارم سعی میکنم اینجارو پر نکنم از عکسایی که دیروز گرفتم.

شاید هم تقصیر ادبیات فارسی بود که بعد من و تو ، او میاید نه ما.

-

گفتی که مهرش می‌رود از دل ولی مهر رفت و ماه آبان نیز آرامم نکرد.

-من‌یک‌انسانم‌زندگیم‌ارزش‌داره

«وقتی که می‌رفتی بهار بود، تابستان که نیامدی پاییز شد، پاییز که برنگشتی پاییز ماند. زمستان که نیایی پاییز می‌ماند. تو را به دل پاییزی‌ات، فصل ها را به هم نریز.» _عباس معروفی.

تنها دل بیچارهٔ من ‏نقش زمین شد ‏یا هر که نگاهش ‏به تو افتاد چنین شد؟

-اون‌که‌دیوونم‌کرد‌لایق‌جنون‌نبود

«مهر آبان وای از آذر..» چهرازی

ز تمام بودنی ها "تو" همین از آن من باش که به غیر با "تو" بودن دلم آرزو ندارد.

-

خواستم داد شوم، گر چه لبم دوخته است خودم و جدّم و جدّ پدرم سوخته است