مبهم! مثل مردن شخصیت اصلی کتاب

یادم باشد؛یادم باشد؛ یک قرص نان بیشتر سفارش دهم تا اگر توی راه مرد خسته‌ی کهنه پوشی را دیدم یا زنی که با بچه‌ای در بغل گدایی می‌کند یا طفلی که بار بازیافت دارد یا حتی معتادی را دعوتش کنم به یک پرس طعم و بوی نان تازه تا بداند دوستش دارم. تا بداند از ماست تا بداند با من غریبه نیست

می ترسم از آن لحظه‌ی فرهاد شونده!

_تو بیا بگو فردا تعطیله دروغ سیزدهم باشه من قبول میکنم.

مبهم! مثل غروب سیزده بدر

او شخصا مرا نمیخواهد مرا به او بخواهانید

گفتی صبوری کن صبر کردم یه روز دو روز یه سال دوسال چهارسال پنج سال چیشد،همش که شد تنهایی....

_معمولا سخت ترین کسی که میشه بخشید، خودتی!

مبهم! مثل شب کنار دریا

ای هفت سالگی بعد از تو هرچه رفت، در انبوهی از جنون و جهالت رفت -فروغ فرخزاد

بهار اومده از تو پس کوچه های موهای سیاهت♥️_

مبهم! مثل صدای سوختن چوب