و عشق ، در سلامی شرم آگین ، خویشتن را بازگو می کرد -فروغ

ولی هر حرفی هر کاری یه جایی داره

کاغذم شو، بوم نقاشی‌ام بمان

من گرفتار شبم در پی ماه آمده ام سیب را دست تو دیدم به گناه آمده ام

«دلم گرفته است مثل همه‌ی زنانی که به زمین خیره می‌شوند و انگشترشان را می‌چرخانند.»

-

دیر است برای بازگشتن ، برای بوییدن کودکانه گل‌ها

زنده بودن کافی نیست باید زندگی کرد، باید زندگی را چلاند و تا آخرین قطره آن را بیرون کشید و نوشید؛

از میان درد نامعلومی که در همه‌ چیز هست من غلتیدن آب را که آرام و غمگین است می‌شنوم.

امروز احساس کردم زندم و دارم زندگی می‌کنم

عشق، عشق می آفریند. عشق، زندگی می بخشد. زندگی دلشوره به همراه دارد. دلشوره جرات می بخشد. جرات اعتماد به همراه دارد. اعتماد امید می آفریند. امید زندگی می بخشد. زندگی عشق می آفریند. عشق عشق می آفریند.