-

تو‌آفتاب‌روشن‌امیدی؛برجانم

گفتم ببین من همه جا لبخند می‌کشم که شاید یه نفر چشمش به این لبخنده بخوره و از این لبخند اونم بخنده همین.

سفید رو اگه زیاد تو تاریکی نگاه کنی آخراش یخورده تیره میشه -سیاسفید

همیشه با خود بودن سخت است بعضی وقت ها خودت را جا بگذار و مانند روباهی که با هیچکس سر دوستی ندارد روی زمین بند نباش برو؛وقتی آرام شدی به خانه برگرد و خصوصی ترین حرف هایت را به گلدانت بگو کوچک ترین گلدان‌ها هم رازداران بزرگی هستند

‏صبح من مزۀ لبخند تو را کم دارد .

خستم‌همین.

به تو که می‌رسم مکث می‌کنم انگار در زیبایی‌ات چیزی جا گذاشته‌ام مثلا در صدایت آرامش یا در چشم‌هایت زندگی

می‌خواهم لااقل یک نفر باشد که با او همان‌طور حرف بزنم که با خودم حرف می‌زنم.

ولی‌ما‌باهم‌دوستیم

کاش یه من جدیدو بخرن منو بفرستن انبار.

-