به تو که میرسم مکث میکنم
انگار در زیباییات چیزی جا گذاشتهام
مثلا در صدایت آرامش
یا در چشمهایت زندگی
فقط با سایه خودم خوب میتوانم حرف بزنم، اوست که مرا وادار به حرف زدن میکند، فقط او میتواند مرا بشناسد، او حتماً میفهمد!