صدای ذوق کردن ادما>>>

-

که آفتاب بیاید، نیامد

او هم چشم‌هایَش را می‌بندد و به من فکر می‌کند؟

-

پرده‌ی اول|مرد رودخانه - سایه ی تو به درخت آبنوس رسید. در همان شبی که ماه نیمه بود و میخواستی خودت را به دریا‌ بیندازی. چهار نخ سیگار را ترک کرده بودی و حالا یک پاکت می‌کشیدی. سکوت کرده بودی اما سایه‌ات سرش را برد بین شاخه های آبنوس و فریاد می‌زد. همان شب بود ؟ همان شب بود که تو از زمان بیگانه شدی؟

و خوش به حال جهانی که کنارت بود.

نَشمَه:معشوقه پنهانی به گویش یزدی

«برای تو چه بگویم؟ بگویم زخمم آن‌قدر عمیق شده که می‌توان در آن درختی کاشت؟ بگویم غمگینم و مرگ کاری نمی‌کند؟»

بابا لنگ دراز عزیزم خواستم که بدانید سخت مشتاق دیدارتان هستم.

رفت،عین رفتن جان از بدن دیدم که جانم میرود

گفت تو هیچوقت بزرگ نمیشی.