ما زنده به آنیم که آرام نگیریم

-

‌‌‌تو نباشی، چرا دو صندلی تو نباشی چرا دو پنجره؛ تو نباشی مثل اين است كه وارد بهشت شوی خدا رفته باشد ‌.

تو می‌خندی و دوست داشتن‍‌ت، ریشه می‌دَواند در من...!

در آغاز هیچ نبود و بعد همه چیز بود

آدمایی که نا امیدن شبیه هیچی نیستن فقط غمگینن همین.

«نفس کشیدن که زندگی کردن نیست»

-

همه چیز در ظاهر خوب و عالی به نظر می‌رسید، اما غم_در عمق قلب_نفوذ کرده بود.

آقای بدیعی مردی میانسال قبرش را در کنار درختی کنده است. او می‌خواهد قرص‌های خوابش را یک جا بخورد و شب در این قبر بخوابد. بدیعی دنبال کسی است که پس از مرگش، روی جسدش خاک بریزد. او همین اندازه تنهاست؛

من به تنگ آمده ام از همه چیز

-