آقای بدیعی مردی میانسال قبرش را در کنار درختی کنده است. او می‌خواهد قرص‌های خوابش را یک جا بخورد و شب در این قبر بخوابد. بدیعی دنبال کسی است که پس از مرگش، روی جسدش خاک بریزد. او همین اندازه تنهاست؛

من به تنگ آمده ام از همه چیز

-

عمری است لبخندهای لاغر خود را در دل ذخیره می کنم:

ای کاش کسی می‌آمد و غم‌ها را از قلب اهالی زمین برمی‌داشت -سهراب‌سپهری

آنچنان زیباست این بی بازگشت کز برایش می‌توان از جان گذشت

باشد برای روز مبادا

این کشور آن کشور ندارد حس دلتنگی دیوار با هر طرح و نقشی باز دیوار است

من اگر می دانستم دنیا اینقدر شلوغ است، نمی آمدم _عباس معروفی

بمان.. تا دوباره بگویم که من؛ هیچم،هیچ،هیچ برای تُ!

عیبت آن است که هر روز به طبعی دگری

-سعدی

ما در غیاب تو در این جا، در این جهان خاکی ویران چه می کنیم؟

-رضابراهنی