عیبت آن است که هر روز به طبعی دگری

-سعدی

ما در غیاب تو در این جا، در این جهان خاکی ویران چه می کنیم؟

-رضابراهنی

تو دم به دم به یادی

که من؛ همه‌ی عمر، دنبال معنی زندگی بودم تویه نشونه‌ای یه فرمولی!

اُمید میکاشت، غَم می رویید.

چند بار بهتان گفتم که اشتباه اساسی شما کم بها دادن به اهمیت چشم است.. زبان آدمی شاید بتواند حقیقت را کتمان کند ولی چشم‌ها هرگز

من روز را دوست دارم ولی از روزگار میترسم؛

من در اين آبادی‌، پی چیزی می‌گشتم‌: پی خوابی شايد، پی نوری‌، ریگی‌، لبخندی.

من فقط یک رویا دارم اینکه وطنم را برایم بگذارید؛

مرا ز خود مکن ای جان جدا که می‌میرم‌‌‌.

و اميدوارى را از ياد نبر عزيزِ من